نجات از فتنه ها (دعاکنید برایم ۴)

روزگار سختى است، «آخر الزمان» است، سپاه سياهى ها جلوه نمايى مى كند، روز به روز سلطه سياهى ها بيشتر و بيشتر مى شود، ابرهاى فتنه آسمان دل ها را فرا مى گيرد، غفلت بر همه جا سايه مى افكند و اينجاست كه براى خيلى ها دين دارى سخت مى شود، تشخيص حق از باطل مشكل مى شود، خيلى ها فريب فتنه ها را مى خورند، به اسم حق در دام باطل گرفتار مى شوند و به سپاه شيطان مى پيوندند.

در اين روزگار چه بايد كرد؟ چگونه مى توان از فتنه هاى سخت آن، نجات پيدا كرد؟ چگونه مى توان بر سپاه سياهى ها پيروز شد و ايمان و باور قلبى را حفظ كرد؟

راه حل را فقط بايد در سخن امام حسن عسكرى(عليه السلام) جويا بشويم…

* * *

روزى از روزها، آن حضرت درباره روزگار غيبت سخن گفتند و به فتنه هايى كه جامعه را فرا مى گيرد اشاره كردند، يكى از ياران آن حضرت پرسيد: «چه كسانى از آن فتنه ها نجات پيدا مى كنند؟»، امام چنين پاسخ داد: «فقط كسانى از آن فتنه ها نجات پيدا مى كنند كه بر اعتقاد به امامت مهدى ثابت بمانند و خدا به آنان توفيق بدهد كه براى ظهور دعا كنند».[1]

آرى، اين حديث به ما گوشزد مى كند كه دعا براى ظهور مهدى(عليه السلام)چيزى است كه خدا توفيق آن را مى دهد، بايد لطف خدا شامل حال ما شود، وگرنه شيطان در كمين است و ما را به هر چيزى مشغول مى كند و نمى گذارد ما براى ظهور مولاى خود دعا كنيم، هر گاه كه نسيم رحمت بوزد و ما را از خواب غفلت بيدار كند دعا براى ظهور بر زبان ما جارى مى شود.

* * *

مولاى من! اگر من براى ظهور تو دعا كنم، از فتنه ها نجات پيدا مى كنم، اين وعده اى است كه پدر بزرگوار تو به ما داده است، اين سخن، گوهر ارزشمندى است كه اهل معرفت، قدر آن را مى دانند، در دعا براى ظهور تو، اثرى نهفته است كه مؤمن را در برابر آماج فتنه ها نيز حفظ مى كند، كسى كه براى ظهور تو دعا مى كند در سايه سار امن قرار دارد، فتنه ها مى آيند و مى روند و خيلى ها را فريب مى دهند، امّا او همانند كوه استوار است، وقتى مردم به حيرت گرفتارند او به يقين رسيده است.

 


[1] .  يا أحمد  بن إسحاق، لولا كرامتك على الله عزّ وجلّ وعلى حججه ما عرضتُ عليك ابني هذا، إنّه سميّ رسول الله صلّى الله عليه وآله وكنيّه، الذي يملأ الأرض قسطاً وعدلاً كما مُلِئت جوراً وظلماً. يا أحمد  بن إسحاق، مَثَلُهُ في هذه الأُمّة مَثَلُ الخضر، ومَثَلُهُ مَثَلُ ذي القرنين، والله ليغيبنّ غيبةً لا ينجو فيها من الهلكة إلاّ من ثبّته الله عزّ وجلّ على القول بإمامته، وفقه فيها للدعاء بتعجيل فرجه…: كمال الدين ص 384، مدينة المعاجز ج 7 ص 606، معجم أحاديث الإمام المهدي ج 4 ص 267، أعلام الورى ج 2 ص 248، كشف الغمّة ج 3 ص 333.

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی به بخش‌ها

مقالات مرتبط