وقتی کشتی را میساخت عدهای میخندیدند و میگفتند:
این پیرمرد چند صد ساله را ببینید؟
در این سرزمین خشک که دریایی در این نزدیکی نیست چه کار بیهودهای میکند!
آن روز رسید و آب از زمین جوشید.
او به پیروانش فرمود سوار کشتی شوند، اما آن عده هنوز باورشان نمی شد…
موج های سهمگین به بزرگی کوهها بود…
حضرت نوح به پسرش فرمود :
يَابُنىَّ ارْكَب مَّعَنَا؛
پسرکم! بیا با ما سوار کشتی شو!
پسر گفت: میروم بالای کوه تا از موجها در امان باشم.
حضرت نوح فرمود :
“لَا عَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِم”
امروز هيچ نگهدارندهای در برابر این حادثه الهی نيست، مگر آن كس را كه خدا خود رحم كند!
موج بین آن دو فاصله انداخت …
و پسر غرق شد…
امروز که دنیا را امواج کوبنده و درهم شکنندهی مشکلات فراگرفته،
گویی صدای رسول خدا (صلی الله علیه واله) را میشنویم که میفرمایند:
مَثَل اهل بیتم، مَثَل کشتی نوح است هر کس سوار شد نجات می یابد و هر که تخلف ورزد غرق می شود.”
پیامبر خدا ما را به کشتی نجات فرزندش صاحب الزمان دعوت میکند…
و بانگ دلسوزانه و پدرانه ی امام عصر عجل الله فرجه که جا ماندگان را میخوانند:
فرزندانم! با من همراه شوید!
خطر نابودکنندهای در کمین است؛
یادمان باشد!
لَاعَاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِم
ما را جز امام عصر پناهگاهی نیست.
به او پناهنده شده و فرجش را از خدا بخواهیم…
اللهم عجل لوليك الفرج
