امام صادق(عليه السلام) به يكى از يارانش چنين فرمود: «روزگارى فرا مى رسد كه مهدى(عليه السلام) از ديده هاپنهان مى شود و مردم از او خبرى ندارند، در آن روزگار، چشم هاى مؤمنان بر مهدى(عليه السلام) گريه مى كنند».
آرى، اين سخن اشاره دارد كه نشانه اهل ايمان اين است كه بر مهدى(عليه السلام) گريه مى كنند و بر بلاها،مصيبت ها و گرفتارى هاى آن حضرت، اشك مى ريزند، اين اشك بر امام است كه باعث رشد و كمال آنان مى شودو آنان را در برابر موج بى خيالى ايمن مى كند، روزگارى كه همه به دنبال دنيا مى روند و دل به رهبران دروغينمى بندند گروهى هستند كه استوار در اين ميدان ايستاده اند و شك ها و ترديدها در دل آنان راهى ندارد، آنان به يقينرسيده اند و اين اشك چشم آنان را توانمند كرده است. يقين قلبى آنان همانند درختى است كه هر روز از اشكچشمشان، سيراب شده است، اين اشك آنان را از شك ها و ترديدها، بيمه كرده است، براى همين است كه اشك برامام نشانه ايمان شمرده شده است.
اكنون از تو سوالى مى پرسم: آيا افرادى را ديده اى كه شش امامى هستند؟ آنان براى امام حسين(عليه السلام)گريهمى كنند و به سر و صورت مى زنند و عزادارى مى كنند، ولى آنان فقط به شش امام باور دارند، (متأسفانه عدّه اىاز بزرگان آنان به امام رضا(عليه السلام) جسارت ها كرده اند)، آنان هر چند براى امام حسين(عليه السلام)گريهكنند و به كربلا بيايند از دايره ايمان بيرون هستند، هر كس امام زمان خودش را نشناسد به مرگ جاهليت از دنيامى رود، اين حديث پيامبر است، پس كسانى كه شش امامى هستند روى سعادت و رستگارى را نمى بينند.
اكنون روشن شد كه گريه بر امام حسين(عليه السلام) به تنهايى نمى تواند نشانه ايمان باشد، زيرا افرادى مانندشش امامى ها كه در مسير باطل هستند نيز براى امام حسين(عليه السلام) گريه مى كنند، امّا گريه براى مظلوميّت وغربت مهدى(عليه السلام)نشانه ايمان است. فقط مومنان واقعى بر آن حضرت گريه مى كنند.
* * *
اگر در روزگار غيبت براى امام غريب خود، اشك نريزى خودت ضرر كرده اى، در روزگارى كه شيطان همه سپاهش را به ميدان آورده است تو با سلاح اشك مى توانى به جنگ او بروى، آيا اين سخن حضرت على(عليهالسلام)را به ياد دارى كه فرمود: «وَسلاحه البُكاء». آرى، سلاح تو فقط اشك تو است. در زمانه اى كه با بى رحمى،باورها را به تاراج مى برند، اگر چشم تو از اشك بر غربت امام، خيس نشود بدان كه به دام بى خيالى مبتلامى شوى، غيبتِ امام براى تو عادى مى شود، اين گام اوّل است، شيطان قدم اول را خوب برداشته است، بترس كهگام هاى بعدى را هم بردارد…
* * *
هر چيزى، ثوابى مشخص و معين دارد، اگر نماز بخوانى خدا مقدار مشخصى به تو ثواب مى دهد، اگر روزهبگيرى باز هم ثواب معينى دارد، اگر حج بروى باز هم خدا به تو پاداش مشخصى مى دهد، اگر دو برادر با هم قهركنند و تو آنان را صلح دهى باز هم ثواب مشخصى نزد خدا خواهى داشت، آرى، هر كار خوب و زيبايى در اين دنياانجام بدهى، ثواب تو مشخص است (هر چند كه ثواب تو بسيار زياد باشد)، وقتى كربلا مى روى به هر قدمى كه برمى دارى خدا به تو ثواب يك حج مى دهد، پس كربلا رفتن ثوابش، حد و اندازه دارد (هر چند ثواب آن هزاران هزارحج باشد).
آيا مى دانى ثواب اشك بر امام زمان، هيچ اندازه و مقدارى ندارد؟ امام صادق(عليه السلام) فرمودند: «ثواب هركار خوبى، اندازه دارد، فقط ثواب اشك بر مظلوميّت ما است كه اندازه و مقدار ندارد».
اين حديث را «ابن قولويه» در كتاب «كامل الزيارات» نقل كرده است، او يكى از علماى بزرگ شيعه در قرن چهارم بود و در بغداد زندگى مى كرد، كسانى كه با كتاب هاى شيعه آشنايى دارند مى دانند كه كتاب او، يكى ازمعتبرترين و بهترين كتاب هاى شيعه است، اكنون تو مى دانى كه اين حديث را از چه كتاب معتبرى نقل كرده ام.
* * *
اكنون ديگر احساس مى كنم كه مهم ترين پيام زندگى ام را برايت بازگو كرده ام، اين شاهراهى است كه تو را به كمال مى رساند و تو را نزد خدا عزيز مى كند، وقتى براى مولاى غريب خود گريه مى كنى به عصاره همه خوبى ها وصل شده اى و هويّت اصلى خود را شكل داده اى، شيطان را فرسنگ ها از خود دور كرده اى، سوارآسانسور كمال شده اى، ثواب قطرات اشك چشم تو را هيچ فرشته اى نمى تواند بشمارد، وقتى ثواب آن نامحدوداست، حتماً كمالى را هم كه به تو مى دهد نامحدود است.
تو كارهاى خوب زيادى انجام مى دهى تا به كمال برسى، امّا آن كارهاى خوب تا اندازه اى مى توانند تو را بالاببرند، تنها چيزى كه مى تواند تو را به اوج كمال برساند اشك بر مهدى(عليه السلام) است، اين قطره اشك به ظاهريك قطره كوچك است، ولى رازى در آن است كه مى تواند تو را بى نهايت بالا و بالا ببرد.
